Ben inmiddels bezig met het inpakken van mijn spullen. De laatste 2 visdagen waren geweldig, met op zaterdag 3 gigafarios en op zondag veel vissen van dit formaat op een hooggelegen andesmeer. Hopelijk kan ik nog 1  dagje vissen. Morgen of overmorgen. Chao mi lindo Chile, hasta luego…

Hoe krom kun je een hengel trekken? Heel krom dus! Binnen een paar minuten moest ook deze fario hat afleggen tegen mijn LOOP XACT #6 Tippet 3x oftewel plm. 20/00

Nog een paar dagen voor de boeg. Vandaag nog een keer op mijn favoriete rivier vissen hier. Vorige keren was het bal. Vandaag ondanks het schitterende weer, vielen de vangsten ietwat tegen, ach wat heet. Ik was mijn broodtrommel vergeten vandaag. Truchitas al Palo, stonden er dus vandaag op het menu, in plaats van een droge boterham. Zelfs zonder zout en peper, best te pruimen…Morgen, een laguna met de bellyboot en zondag nog een keer een groot meer op met de boot…

In Chile spreekt men spaans, dat is bij de meeste mensen wel bekend, maarrrr vergis je niet. Het is geen spaans zoals een spanjaard het spreekt. Hier gebruikt men heel veel eigen woorden waardoor het zelfs voor vele spaanstaligen lastig is de Chilenen te volgen. Bovenstaande tekst is daar een  sprekendvoorbeeld van. Het betekent zoiets als: Ja maat, machtig mooi! En dat is precies wat Luis en ik tegen elkaar zeiden gisteravond op de terugreis van een kampeertrip naar Rio X. Als je het spelletje doorhebt, dan kun je geweldige hoeveelheden van deze schitterende Fontinalisen vangen, zowel Luis als ik hebben nooit belachelijker aantallen vis gevangen. we hebben het dan niet over tientallen, maar over honderden! Qua omstandigheden was het ronduit afzien. IJskoud,windkracht 10 en soms striemende regen maar oh oh wat was het mooi daar…

Het einde van mijn trip begint in zicht te komen. De eerste zondag van mei sluit het seizoen. Op 1 mei vlieg ik terug vanaf Santiago. Ik reis met het openbaar vervoer terug richting Santiago. Ik laat het grootste gedeelte van mijn spullen achter hier, dus het gesleep zal wel meevallen. Het plan is om de boot te nemen vanaf Puerto Chacabuco naar het eiland Chiloe, en vandaar uit met de bus naar Santiago te reizen. Ik ben er nog nooit geweest, maar het schijnt er erg mooi te zijn. Verder is het eiland beroemd om zijn fantastische mariscos, zeg maar zeebanket. Ik ben net klaar met het binden van een zwikkie Fontinalisstreamertjes. Zondagmorgen vertrek ik namelijk samen met Luis naar een Argentijnse rivier om achter de Brooktrouts aan te gaan. We blijven er een paar nachten kamperen aan de oever van deze kraakheldere rivier, die door een van ‘s werelds dunst bevolkte gebieden stroomt (er wonen nog minder mensen dan in de Sahara, heb ik me laten vertellen)…April is de beste maand om op rivieren deze schitterende vissen te vangen, vooral de prachtig gekleurde mannetjesforellen, die dan bijna oranje zijn, zijn uitermate agressfief. Ze zwemmen vanuit de meren de rivieren op, om op de grindbedden voor nageslacht te zorgen. Felgekleurde vliegen vangen dan erg goed. Als het net zo wordt als vorig seizoen, dan teken ik ervoor!

Saludos desde Coyhaique

Gisteren was ik een klein beetje gefrustreerd. Dat mag natuurlijk niet want ik ving zeker meer dan 100 forellen op een klein riviertje met meer dan een paar boven de 45 cm. Meeste vissen 30 a 40 cm en ondanks de tijd van het jaar veel op hoppers. De whopper was echter een gigafario, in de meest fantastische kleuren, en met het mooiste stippenpatroon dat ik ooit zag. Na hem 2 keer mis te hebben gegrepen schoot hij helaas los….%$^&*&^%$##@ Vandaag op wederom een ander riviertje kwam er een pleistertje op de wond in de vorm van dit mooie exemplaar…

Forel is hier zoals de meeste vliegvissers wel weten, niet inheems. Nadat ze zo’n 100 jaar geleden voor het eerst in de pure en glasheldere wateren van Patagonie zijn geintroduceerd, hebben ze een zichzelf instant houdende populatie ontwikkeld. Niet alleen forel is geintroduceerd, deze lummel kwam bijna onder de auto vanmorgen…Un Ciervo Rojo se LLama

Gisteren samen met Chileense vismaat Luis voor dag en dauw naar een afgelegen Chileens meer vertrokken. Luis heeft er in het verleden zeer bemoedigende resultaten behaald. Door de vrijwel altijd wel aanwezige stevige wind is bellyboten gewoon loodzwaar, en na een halve dag zijn de benen dan meestal behoorlijk verzuurd. Zo ook gisteren, waarna we op de terugweg nog even een plaat van een springcreek meepakten. Ondanks de inmiddels stevige regen en loeiharde wind, gingen hoppers erin als koek…Chili, het is en blijft het meest fantastische land waar ik ooit ben geweest! Nu het einde van mijn trip in zicht begint te komen, word ik een beetje nerveus. Ik kan hier geen afscheid nemen…Onmogelijk!

In schitterende kleuren…Het riviertje waar ik deze schitterende kerngezonde vissen ving, ken ik als mijn broekzak. Nooit ging ik echter eerst een heel stuk stroomafwaarts om later terug stroomopwaarts te vissen. Vaak is dat ongeduld, je wilt direct vis vangen. Het stuk wat voor mij dus nieuw was, kende supermooie pockets, eigenlijk veel mooier dan de mij bekende en beter toegankelijke stukken. Niet dat er visdruk heerst op dit water, maar het moeilijk toegankelijke gedeelte stroomafwaarts bevat gewoon meer vis, zeker dit jaar omdat het glasheldere water erg laag staat en de devis zich meer verzamelt in de diepe pockets. Schitterende manier van vliegvissen met hooguit 1,5 meter vliegenlijk uit je topoog.

Veel vis, heeeeeeeel veel vis op een van mijn favoriete riviertjes

http://www.youtube.com/watch?v=QK-CNfPYJW0&feature=youtu.be